Al stress bij ons dagelijks leven hoort en we tegelijkertijd de noodzaak voelen om het niet chronisch te laten worden, dan weten we dat we ons ervan bewust moeten worden. Maar we hebben meer wensen en behoeften. Ook willen we graag soepel blijven, een beetje in balans en ook een beetje sterk. Er is veel te doen! En naarmate we ouder worden en we hier en daar een bewegingsbeperking of verlies aan kracht opmerken, is er soms nog een beetje extra aandacht nodig. Misschien is het ook wel eens goed om stil te staan bij onze behoeftes in dat opzicht. Voel ik me verbonden met mijn lichaam en wil ik dat? Waarom en hoe wil ik investeren in een goede relatie met mijn lichaam?

Als je je eigen behoeften op dat gebied niet kent of inziet, dan is het lastiger om een manier te vinden om ermee om te gaan. Is je behoefte om soepel te blijven of te worden, dan is yoga een logische stap. Als het om kracht gaat, wil je dan vooral naar de grote bewegingsspieren (triceps, biceps, quadriceps enzovoorts) of deze eerder in combinatie met de kleinere houdingsspieren trainen? Wil je naar het centrum of de periferie? Ook dit zal je een bepaalde kant op duwen. Misschien klinkt dit vreemd maar iets wat ook richting geeft is pijn. Er is een plek in je lichaam die om aandacht vraagt. Je moet er iets mee. Maar wat en hoe? Daar is geen eenduidig antwoord op. De een is gebaad bij meer rust, de ander juist bij meer beweging en inspanning. Vaak is het een combinatie van de twee.

Maar er zijn een aantal basisbehoefte waar iedereen baat bij heeft zoals warmte, veiligheid en vertrouwen. Het lichaam kan zich makkelijker ontspannen als het warm is, wanneer het de situatie/omstandigheden waarin het zich bevindt vertrouwt en wanneer het zich veilig voelt.
Een voorbeeld uit de praktijk. Je ligt met je onderrug op een rolletje. De rug wordt warm en doorbloed. Tegelijkertijd voel je de druk en die ervaar je niet meteen als aangenaam. Er komen gedachten op: zou dit wel goed zijn. Tegelijkertijd wordt er een beeld geschetst. Er komt druk op de wervels en de spieren en als er een gespannen en stijve structuur in de onderrug is ontstaan, kan deze druk best confronterend zijn. Dat voel je!

Zolang dit geen ‘rode pijn’ is (dan zou de pijnplek bijvoorbeeld gaan schreeuwen en misschien uitstralen naar andere plekken), is dat volkomen veilig. Het is best logisch dat als iets vastzit en er wordt aan getoornd, dat dat voelbaar is. Dus naast dit opzoeken van de spanning en de gevoeligheid die daaruit voortkomt, is er een beeld, een begrip van waarom je het doet, wat maakt dat die sensaties in een (ander) perspectief worden geplaatst. Een veilig kader. En vaak reageert het zenuwstelsel daar weer op met meer kalmte. Je voelt je meer vertrouwt met de situatie, zowel met je lichaam als met het hulpmiddel.

Kijk eens naar je behoeften en welke ervan je tegenkomt of tegemoetkomt in je yogabeoefening. *
Voorbeelden kunnen zijn:
– Acceptatie: accepteer ik mijn lichaam? Ben ik bereid het te accepteren met alle beperkingen?
– Erkenning: erken ik mijn lichaam? Ben ik bereid te erkennen dat het intelligent is uit zichzelf en me kan helpen?
– Veiligheid: voel ik me zeker in mijn lichaam? Is het mogelijk om me zeker te voelen in een beschadigd lichaam?
– Waardering: waardeer ik mijn lichaam? Is het mogelijk mijn lichaam te waarderen terwijl ik pijn heb, een beperking, of een klacht?

* In het boek Critical Alignment Therapy gaat Gert van Leeuwen hier uitgebreid op in.

Lisette Erdtsieck Oefenruimte voor Yoga